EDWIN HUBBLE - NA SZCZĘŚCIE NIE ZOSTAŁ SPORTOWCEM

Gdy mówimy o Hubble’u, większość z nas myśli o teleskopie, który krąży na orbicie ponad 550 kilometrów nad naszymi głowami i dostarcza zdjęcia kosmosu, niezniekształcone przez atmosferę ziemską, i który stał się jednym z najważniejszych teleskopów w historii astronomii. Podobny lub jeszcze większy ślad pozostawił po sobie amerykański astronom Edwin Powell Hubble, którego nazwiskiem uhonorowano ów Kosmiczny Teleskop Hubble’a.

Uczony dokonał kilku odkryć, dzięki którym zapisał się w historii. Właśnie Edwin Powell Hubble (1889-1953) jako pierwszy udowodnił, że kosmos ciągle się rozszerza. Dzięki swojemu odkryciu znalazł się wśród założycieli nowoczesnej kosmologii.

Również Hubble odkrył, że to, co astronomowie uważali za zwykłe mgławice, to tak naprawdę ogromne galaktyki i że Droga Mleczna nie jest jedyną galaktyką we Wszechświecie. Swoje odkrycie opublikował 30 grudnia 1924 roku.

RODZINA CHCIAŁA, BY BYŁ PRAWNIKIEM

Urodził się 20 listopada 1889 r. w małym miasteczku Marshfield w amerykańskim stanie Missouri, ale już w 1900 r. cała rodzina przeprowadziła się do Wheaton w Illinois. Chociaż miał bardzo dobre oceny ze wszystkich przedmiotów, to przede wszystkim był wyjątkowo uzdolnionym sportowcem: był świetnym atletą i biegaczem, grał w futbol amerykański, baseball, koszykówkę i zajmował się amatorskim boksem. Kilkukrotnie otrzymał propozycje podpisania profesjonalnego kontraktu, ale przeważyła chęć do dalszej edukacji.

Na Uniwersytecie w Chicago skupił się na matematyce i astronomii i w 1910 r. ukończył studia licencjackie. Następne trzy lata spędził w Oxfordzie, gdzie na życzenie swojego ojca zajmował się studiami prawniczymi.

W 1913 r. wrócił do USA, ale zamiast adwokatury rozpoczął nauczanie w szkole średniej w New Albany w stanie Indiana. Jednak nie zginęło w nim zamiłowanie do astronomii i w 1917 r. uzyskał z niej doktorat. Jego karierę jako astronoma przerwała I wojna światowa i - mimo że do Europy przybył zbyt późno, by wziąć udział w walkach - w wojsku dosłużył się tytułu majora.

KALIFORNIA DAJE MU SZANSĘ

W 1919 r. Hubble rozpoczął pracę w prestiżowym obserwatorium Mount Wilson w południowej Kalifornii niedaleko Pasadeny, założonym i prowadzonym przez słynnego amerykańskiego astronoma George’a Ellery’ego Hale’a (1868-1938). W obserwatorium tym pozostał do końca swojej kariery zawodowej. Gdy Hubble rozpoczął prace w Mount Wilson, znajdował się tam stucalowy teleskop, który umożliwił mu dokonanie ważnych odkryć.

Wkrótce okazało się, że praca w tym miejscu mu bardzo służy. W 1923 r. udowodnił, że kosmos rozciąga się daleko poza naszą galaktyką. Dzięki odkryciu pulsujących gwiazd Delta Cephei w gwiazdozbiorze Cefeusza stwierdził, że gwiazdy te znajdują się w spiralnej mgławicy Andromedy, która jest galaktyką porównywalną do naszej.

W lutym 1924 r. Hubble ożenił się z Grace Bourke, z którą od 1925 r. aż do swojej śmierci mieszkał w domu przy 1340 Woodstock Road, San Marino w Kalifornii, w którym później stworzono jego muzeum. W 1925 r. dokończył pierwszą klasyfikację galaktyk, a cztery lata później dokonał kolejnego przełomowego odkrycia, gdy sformułował prawo, nazwane później prawem Hubble’a. Stwierdził w nim, że kosmos się rozszerza, a prędkość ucieczki galaktyk związana jest z odległościami pomiędzy nimi.

SŁAWNY DZIĘKI KSIĄŻCE

W 1936 r. Hubble wydał bardzo popularną książkę pt. The Realm of the Nebulae (Sfera mgławic), w której opisał swoje badania. Jego metodologia była wykorzystywana przez astrofizyków przez kolejne dziesiątki lat, ale równocześnie książka przyniosła Hubble’owi niesamowitą sławę i sprawiła, że uczony zaprzyjaźnił się z gwiazdami Hollywood, takimi jak Charlie Chaplin (1889-1977) czy Greta Garbo (1905-1990).

Od 1938 r. Hubble otrzymywał bardzo wiele nagród i wyróżnień, np. Złoty Medal Catherine Wolfe Bruce (1938), medal Franklina (1939) czy Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (1940). Za swoją działalność podczas II wojny światowej otrzymał medal zasługi. W latach 1943-1946 prowadził bowiem próby balistyczne oraz kierował testami w aerodynamicznym tunelu naddźwiękowym.

W 1948 r. ukończono dwustucalowy teleskop Hale’a, umieszczony w obserwatorium Palomar. Hubble brał udział w konstrukcji teleskopu, który był przeznaczony przede wszystkim do jego badań.

W tym czasie Hubble zaczął podupadać na zdrowiu. Według niektórych źródeł w 1949 r. podczas wycieczki wędkarskiej przeszedł zawał. Cztery lata później, 28 września 1953 r., w drodze z pracy przeżył kolejny atak, z którego już się nie podniósł.

Zgodnie z jego życzeniem pogrzeb został utrzymany w tajemnicy i nieznane jest również miejsce jego pochówku.